Sesja_rodzinna-116 copy copy

Daga, rocznik ’86.聽Zacznijmy od tego nieszcz臋snego „deesde” 馃榾 Dlaczego nieszcz臋sne? Bo chcia艂am by nazwa by艂a prosta i zwi膮zana ze mn膮, jednocze艣nie bez u偶ywania mojego d艂ugiego imienia i dwucz艂onowego nazwiska, a wysz艂o jak wysz艂o 馃榾 Ka偶dy dopatruje si臋 tu s艂owa w r贸偶nych j臋zykach, a „deesde” to po prostu zapis fonetyczny moich inicja艂贸w (D.S.-D.)

Nie b臋d臋 pisa膰 o tym, jak bardzo lubi艂am zar贸wno robi膰 (od kiedy b臋d膮c w gimnazjum tata podarowa艂 mi aparat cyfrowy) zdj臋cia jak i je ogl膮da膰 (zw艂aszcza w formie papierowej). Ale opowiem moj膮 histori臋, kt贸ra doprowadzi艂a mnie do miejsca, w kt贸rym jestem.

Marzy艂am o studiowaniu romanistyki, z pewnych niedopatrze艅 niestety nie mog艂am przyst膮pi膰 do rozmowy kwalifikacyjnej na m贸j wymarzony kierunek. M贸j 艣wiat si臋 wtedy zawali艂 (telefon z t膮 wiadomo艣ci膮 zadzwoni艂 kilka dni przed wyznaczonym terminem)… Mo偶na wi臋c napisa膰, 偶e przez przypadek trafi艂am na uczelni臋, kt贸ra nie by艂a w og贸le przeze mnie brana pod uwag臋. Oferowa艂a swoim studentom praktyki zagraniczne. Pod koniec pierwszego roku akademickiego znalaz艂am si臋 nad pi臋knym jeziorem Leman, w francuskiej miejscowo艣ci po艂o偶onej 30km od Genewy.

By艂am wtedy osob膮 NIEZWYKLE nie艣mia艂膮, wstydliw膮. Gehenn膮 podczas sta偶u by艂 dla mnie kontakt z tyloma obcymi osobami, 聽maj膮cymi inny status spo艂eczny ni偶 ja (by艂 to rok 2006, niekt贸rzy m艂odzi Francuzi my艣leli , 偶e w Polsce jest wojna :/ ). A 偶e w 偶yciu mam niesamowicie du偶o szcz臋艣cia – kolejne praktyki odbywa艂am opiekuj膮c si臋 dw贸jk膮 cudownych ma艂ych ch艂opc贸w, kt贸rzy nauczyli mnie tak wielu rzeczy: nie tylko 艣mia艂o艣ci, j臋zyka, tego jak podej艣膰 do dziecka, by Ci臋 lubi艂o, a jednocze艣nie nie wesz艂o Ci na g艂ow臋 ( 馃槈 ) ale i wielu innych kwestii, o kt贸rych nie 艂atwo jest pisa膰. Traktowa艂am ich jak m艂odsze rodze艅stwo, kt贸rego nigdy nie mia艂am.聽

Po co to pisz臋? Bo bez tego etapu mojego 偶ycia, nie by艂abym tu gdzie jestem. Czas sp臋dzony w obcym kraju przez prawie 8 lat, wni贸s艂 niesamowicie du偶o do mojego 偶ycia na wielu p艂aszczyznach. Dlatego teraz m贸wi臋, 偶e w 偶yciu nic nie dzieje si臋 bez przyczyny 馃檪


… gdy nasza c贸rka mia艂a kilka miesi臋cy, rozmawia艂am z blisk膮 mi osob膮 (t膮 sama, kt贸ra dzieli艂a ze mn膮 pok贸j na pierwszych praktykach i na kilku kolejnych r贸wnie偶), 偶e chcia艂abym wr贸ci膰 do pracy, ale nie mam na siebie 偶adnego pomys艂u. Us艂ysza艂am: „Daga, przecie偶 Ty tak lubisz robi膰 zdj臋cia i lubisz dzieci, nie chcesz otworzy膰 dzia艂alno艣ci fotograficznej”? CHCIA艁AM i od 2016r. prowadz臋 moj膮 w艂asn膮 ma艂膮 firemk臋, kt贸re daje mi niesamowicie du偶o szcz臋艣cia 馃檪

Przez ca艂y ten czas ucz臋 si臋 mn贸stwa rzeczy (nie tylko stricte fotograficznych, staraj膮c si臋 raz w roku uczestniczy膰 w warsztatach dla fotograf贸w), ale o samej sobie, swoich mo偶liwo艣ciach, o ludziach… Uwielbiam ca艂y proces mojej pracy: od momentu wykonania samej sesji, poznania nowych os贸b, przez postprodukcj臋, a偶 po pakowanie zdj臋膰 馃檪 Zdj臋cia, kt贸re na d艂u偶ej zostaj膮 w mojej pami臋ci to te, kt贸re zatrzymuj膮 emocje. Dlatego uwielbiam ciasne kadry, przytulasy i 艣miech pe艂n膮 g臋b膮 馃槈 Mam nadziej臋, 偶e zdj臋cia, kt贸re wykonuj臋 dla moich Klient贸w, zawsze b臋d膮 dla nich pi臋knym wspomnieniem <3

A osobi艣cie – nie znosz臋 k艂amstw, ludzi fa艂szywych. Nie potrafi臋 偶y膰 bez s艂odyczy (g艂贸wnie gorzkiej czekolady). Nie pij臋 alkoholu (wiem, dziwne :/), uwielbiam czyta膰, cho膰 nie mam na to za wiele czasu, na聽pintere艣cie w inspiracjach wn臋trzarskich mog艂abym sp臋dza膰 godziny. Nie聽potrafi臋 gotowa膰 i luuuubi臋 gada膰. 馃檪 I z ch臋ci膮 dowiem si臋 czego艣 wi臋cej w艂a艣nie o Tobie 馃檪